(Source: fthlc)
“Hiçbir şey hayal ettiğin kadar mükemmel değildir.” demiş Palahniuk. Demiş de, mükemmel olmasaydı tamam, en azından yakınından geçmeyi başarabilseydi bari.
Ve sana amaçsızca yaklaşmadığı sürece kimseyi gerçekten tanıyamazmışsın. Sanırım çocukluktan tanıdığımız insanlar hariç kimsenin gerçek yüzünü bilme şansımız yok. Bunun farkına varmadan önce daha mutlu bi insandım. Unutunca yeniden mutlu olurum, çok önemli değil. O zamana kadar, çocukken yaptığımız çarşaftan çadırların içinde güvende hissetmeye çalışıcam.
Kimse melek değil biliyorum ama, bazen gerçekten sen kimseyi kırmamaya çalışırken başkaları kırıcı olmak için özel bi çaba gösteriyo gibi geliyo. Yoksa bi konuda bu kadar başarılı olmanın tesadüf eseri olmasına imkan yok.